บันทึกการเทรดที่คุณจะทำได้ต่อเนื่องจริง

เจ็ดช่องข้อมูล

บันทึกสิ่งเหล่านี้ในทุกการเทรด ณ ตอนที่เข้าและออก ไม่ใช่นึกย้อนเอาตอนปลายสัปดาห์:

• เซ็ตอัป — ชื่อรูปแบบหรือเหตุผลของการเทรด จากรายการสั้น ๆ ที่กำหนดไว้ตายตัว
• จุดเข้า stop และเป้าหมาย — แผนที่เขียนไว้ก่อนส่งคำสั่ง
• ความเสี่ยง — จำนวนเงินที่เสี่ยง ซึ่งกำหนดค่า 1R ของการเทรดนี้
• จุดออก — ราคาและเหตุผล: stop เป้าหมาย หรือกฎ
• ผลลัพธ์เป็น R — เช่น +1.6R หรือ −1R
• ทำตามกฎหรือไม่? — ใช่หรือไม่ใช่ พร้อมหนึ่งคำว่าอะไรที่ผิดกฎ
• ภาพหน้าจอ — กราฟตอนเข้าและตอนออก

การทบทวนรายสัปดาห์

สัปดาห์ละครั้ง ให้จัดกลุ่มการเทรดตามเซ็ตอัปและรวมผลลัพธ์เป็น R ตัวอย่างประกอบ: หลังจาก 20 การเทรด เซ็ตอัป A ได้ +4.8R จาก 12 การเทรด (ครั้งละ +0.4R) และเซ็ตอัป B ได้ −2.4R จาก 8 การเทรด (ครั้งละ −0.3R) คำถามที่มีประโยชน์ไม่ใช่ว่าสัปดาห์นี้คุณชนะหรือไม่ แต่คือเซ็ตอัปไหนสมควรอยู่ต่อ

• เซ็ตอัปไหนมีค่าคาดหวังเป็นบวก และจากการเทรดกี่ครั้ง?
• การขาดทุนกี่ครั้งเกิดจากการทำผิดกฎ ไม่ใช่จากตัวเซ็ตอัป?
• มีการเทรดครั้งใดที่เสี่ยงมากกว่าที่วางแผนไว้หรือไม่?

ทำให้กรอกได้เร็ว

บันทึกที่คุณข้ามในวันที่ยุ่ง แย่กว่าบันทึกสั้น ๆ ที่คุณกรอกครบทุกครั้ง นิสัยสามข้อช่วยได้:

• ใช้เทมเพลตตายตัว — สเปรดชีตหรือโน้ตที่มีเจ็ดช่องเดิมทุกครั้ง จะได้ไม่ต้องตัดสินใจอะไรในจังหวะนั้น
• กรอกแผนก่อนส่งคำสั่ง — จุดเข้า stop เป้าหมาย และความเสี่ยงใช้เวลาเขียนแค่นาทีเดียว และกันไม่ให้คุณด้นสด
• ปิดรายการภายในวันเดียวกัน — จุดออก ผลลัพธ์ และภาพหน้าจอ ขณะที่การเทรดยังสดใหม่ในความจำ

ซื่อสัตย์กับตัวเอง

บันทึกทุกการเทรด รวมถึงการเทรดตามอารมณ์ที่คุณอยากลืม เพราะต้นทุนมักซ่อนอยู่ตรงนั้น ยี่สิบการเทรดเป็นกลุ่มตัวอย่างที่เล็ก ให้ถือว่าตัวเลขช่วงแรกเป็นเพียงเบาะแส และเก็บข้อมูลต่อไปก่อนสรุปอะไรอย่างหนักแน่น

เมื่อการทบทวนชี้ว่าควรเปลี่ยนอะไร ให้เปลี่ยนทีละอย่าง — กฎหนึ่งข้อ เซ็ตอัปหนึ่งแบบ หรือความเสี่ยงต่อการเทรด — แล้วบันทึกต่อไป ไม่เช่นนั้นคุณจะไม่รู้ว่าการเปลี่ยนแปลงไหนที่สร้างความแตกต่าง